Vrij zijn. 

Wat betekent het voor jou om vrij te zijn? Een vrij man. Een vrij vrouw. Ken jij het om je werkelijk vrij te voelen? En waar kun jij voelen dat je niet vrij bent? 

 

Ver weg. 

Als jong volwassene reisde ik ieder jaar een aantal weken. Veelal door Zuid-Oost Azië. Rugzak op mijn rug en ieder moment opnieuw zien welke richting ik op wilde. Wat ik wilde doen. Waar ik heen wilde. Met wie ik wilde zijn. Als ik op de laatste dag maar weer bij het vliegveld was. De rest ontvouwde zich. Ik vond het meer dan heerlijk. Ik voelde me maximaal vrij. Ja. Het was ook spannend. Maar juist dat randje spannend, dat grote niet weten hoe de dagen zouden lopen, gaf me ook dat volle levendige en vrije gevoel. Omdat ik ieder moment kon besluiten wat te doen. Linksaf of rechtsaf. Dat steeds zelf kon kiezen. 

Hier en nu bleef ik zoeken.

Eenmaal terug in Nederland verlangde ik weer naar het reizen. Want alleen daar voelde ik wat ik in mijn leven zo wenste: (keuze)vrijheid. Hier in mijn drukke leven voelde ik dit veel minder. Ik ervaarde het keurslijf van mijn werk, waar ik carrière maakte en wilde presteren.  Ik was druk met veel sociale contacten en bezigheden. Ik werd daarin geleefd. Waardoor ik me juist gevangen in plaats van vrij voelde. 

 

Bestaat het?

Ik heb jaren gedacht dat ik die vrijheid hier niet kon vinden. Niet hier in Nederland. Niet hier in mijn dagelijkse leven. Ik overwoog om langer in het buitenland te zijn. Tot ik in 2013 ziek werd. Niet meer weg kon vliegen naar het buitenland. Letterlijk. Maar ook figuurlijk: ik had het in het leven hier te rooien. Mijn lichaam viel stil én mijn leven viel stil. Doordat ik letterlijk niet meer kon bewegen moest ik het doen met wat hier en nu voor handen was. En juist in die hele moeilijke periode, ontvouwden zich kleine momenten van vrijheid en geluk die heel groots en levendig voelden. Gewoon. In mijn bed. Terwijl ik naar buiten keek en de natuur zag. Of als iemand die ik lief had een warm gebaar maakte. Als ik de keuze maakte om ergens niet naar toe te gaan, omdat me dat niet paste (iets wat ik tot daarvoor nooit had gedaan).

Wat een ontdekking!

Stap voor stap ontdekte ik dat vrijheid niet aan de andere kant van de wereld te vinden is. Maar in mij huist. Het is er. Altijd. Het gaat over de manier waarop ik naar de dingen kijk. De manier waarop ik met dingen omga en de keuzes die ik daarin zelf te maken heb. Ook en juist hier in het dagelijks leven. Of ik werkelijk durf te handelen naar wat voor mij belangrijk is. Hiermee stopte ik met iets wat in mij is, buiten mezelf te leggen.

Jezelf afleiden van wat je wenst.

Mijn neiging was namelijk om vrijheid steeds buiten mezelf te leggen. Dat wat om me heen gebeurde te volgen, in plaats van me naar binnen te richten en te luisteren naar mijn eigen gevoelens en verlangens. Daar dan ook werkelijk naar te handelen. Want het voelen van je verlangen én het handelen naar je verlangen, dat is precies wat mij een gevoel van vrijheid geeft. Me levendig en gelukkig maakt. Het laat me voelen dat ik zelf aan het stuur van mijn leven sta.

Wat het van me vraagt…

Het enige (en dat is ook heel wat) wat ik te doen heb, is mezelf vrij maken als ik mezelf weer gevangen zet. Als ik klem kom te zitten en het buiten mezelf ga zoeken. Dat ik dan stil wordt. Luister. Voel wat mijn eigen verlangen is. En daar voor ga. Dat ik daarin kies en er naar handel. In de kleine dingen. Kopje koffie of thee. Wandeling of leesboek. Wel of geen afspraak maken. Wel of geen oordeel vellen. En in de grote dingen. Werk. Relatie. Me omringen met de mensen die me lief zijn.

Vrijheid blijkt altijd voor handen.

En zo… kun je ieder moment opnieuw jezelf een vrij man of vrij vrouw voelen. Jezelf weer vrij maken. Omdat vrijheid niet buiten ons te vinden is. Maar in ons huist. In ieder van ons. De vraag is of jij die vrijheid werkelijk ruimte durft te geven. En gaat voor wat je lief is!

Ik kijk naar buiten. De roos in volle bloei. Gewoon. Hier in mijn tuin. Ik ga zo een kop thee zetten. Ik laat werk even voor wat het is. Met mijn snoet in de zon zitten en van de tuin genieten.  En ik weet nu… deze keuze hier en nu geeft me eenzelfde gevoel als toen ik met mijn rugzak op mijn rug door de straten van Indonesië struinde. Halleluja! Dat besef… Wat een vrijheid!

Jezelf de vrijheid geven. Dat is Andere Koek!

Met liefs,
Rianne